Masumiyet, romantik şiirde çoğu zaman doğa ve çocukluk imgeleri aracılığıyla ifade edilen temel temalardan biridir. Özellikle hayvanlar üzerinden sembolik anlamlar kazanan kavram, şiirde güçlü bir temsil alanı oluşturur. William Blake’in Songs of Innocence and of Experience adlı eserinde masumiyet ve deneyim arasındaki karşıtlık, hayvan sembolleri aracılığıyla görünür hâle getirilir. Blake’in şiirlerinde kuzu figürü, masumiyetin ve ilahî uyumun sembolü olarak ortaya çıkarken kaplan figürü, bu uyumun kırıldığı bir dünyayı temsil eder. Muallim Naci’nin şiirlerinde de benzer bir sembolik yapı dikkat çeker. Kuzu ve kuş gibi hayvan figürleri, doğaya ait unsurlar olmanın ötesinde insanın merhamet duygusu ve kırılgan varoluşunu yansıtan semboller olarak kullanılır. Hayvanlar, böylece duygusal yoğunluğu artıran ve masumiyetin hissedilmesini sağlayan önemli imgesel araçlara dönüşür. Farklı edebî ve kültürel bağlamlarda kaleme alınmış bu şiirlerde, benzer anlam alanlarını kapsayan sembollerin tercih edilmesi, masumiyet vurgusunu güçlendirmektedir. Bu çalışmada, Blake ve Naci’nin şiirlerinde hayvan sembollerinin nasıl temsil edildiği karşılaştırmalı bir bakış açısıyla incelenmekte, masumiyetle olan ilişkisi açıklanmaktadır.